ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ท่านอยากได้รัฐบาลแบบไหน?
 
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
บทความใน นสพ.แนวหน้า เรื่อง "ฮับอัญมณี" วันที่ 13 ก.พ.61 พิมพ์ อีเมล
บทความ - บทความพิเศษ
เขียนโดย สิริอัญญา   
วันจันทร์ที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ เวลา ๑๓:๓๖ น.

     วันนี้ต้องว่ากันด้วยเรื่องฮับกันอีกสักครั้งหนึ่ง เพราะว่าบ้านเมืองของเราทุกวันนี้คลั่งไคล้ในเรื่องฮับ เอะอะอะไรขึ้นมาก็ต้องโม้ไว้ก่อนว่าจะทำให้เป็นฮับ ซึ่งหมายว่าจะทำเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้เป็นศูนย์กลางหรือศูนย์รวมของเรื่องนั้นในประเทศไทย หรือในภูมิภาค หรือในโลกด้วย ราวกับว่าหากไม่ทำอะไรให้เป็นศูนย์กลางแล้วก็จะเป็นการเชย และไม่มีน้ำยา 

     ดังนั้นในวันนี้จึงมีการโม้โอ้อวดเรื่องจะเป็นฮับกันในสารพัดเรื่อง เช่น เป็นฮับการบิน เป็นฮับการคมนาคม เป็นฮับรถไฟ เป็นฮับการค้า เป็นฮับการท่องเที่ยว กระทั่งเป็นฮับทุเรียน 

     ก่อนที่จะมีข่าวคราวเรื่องฮับทุเรียน ก็มีข่าวคราวว่าจะมีการทำให้จังหวัดจันทบุรีเป็นฮับอัญมณีของภูมิภาคและของโลก ซึ่งหมายความว่าจะมีการส่งเสริมพัฒนาจังหวัดจันทบุรีให้เป็นศูนย์กลางการผลิต การแปรรูป และการค้าอัญมณีของประเทศไทย ของภูมิภาค และของโลกด้วย 

     ใครๆ ได้ฟังข่าวเรื่องนี้ก็คงจะปลื้มใจยินดี โดยมิพักต้องสงสัยใดๆ เลย เพราะคนทั่วไปเคยได้ฟังได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้วว่า จังหวัดจันทบุรีนั้นเป็นพื้นที่ที่มีทับทิมซึ่งเป็นพลอยสีชนิดหนึ่งที่มีความสวยงาม มีชื่อเสียงติดลำดับโลก และในพื้นที่จันทบุรีนั้น ก็มีช่างเจียระไนทับทิมที่มีชื่อเสียงมาก จะเป็นรองก็แต่ช่างเจียระไนของอิตาลีเท่านั้น แต่เนื่องจากค่าเจียระไนและแปรรูปที่จันทบุรีถูกกว่ามากจึงเป็นเชิงพาณิชย์ที่ลือชื่อของโลก ไม่ได้ด้อยไปกว่าอิตาลี 

     นั่นเป็นเรื่องอดีต แต่ทรัพยากรดังกล่าวนั้นก็มีจำกัด ดังนั้นเมื่อมีความนิยมเกิดขึ้นจึงมีการขุดหาอัญมณีดังกล่าวอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน และในที่สุดอัญมณีอันล้ำค่าก็หมดหรือเกือบหมดไปจากจันทบุรี แต่เนื่องจากช่างเจียระไนในพื้นที่นั้นมีฝีมือเลิศล้ำ จึงมีการนำเข้าอัญมณีจากที่อื่นทั้งใกล้และไกลเข้ามาว่าจ้างให้ทำการแปรรูปเพื่อจำหน่ายทั้งในประเทศและต่างประเทศ 

     แต่ทว่าการเจียระไนและการแปรรูปจากวัตถุดิบที่นำเข้ามาจากแหล่งอื่นนั้น หากจะเปรียบเทียบกับการเจียระไนและการแปรรูปในพื้นที่อื่นๆ แล้ว ก็ต้องถือว่ามีสัดส่วนน้อยกว่าน้อย และต้องบอกให้รู้โดยทั่วกันว่าพื้นที่ที่มีการเจียระไนและแปรรูปอัญมณีที่มีปริมาณมากที่สุดนั้นคือพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล 

     ดังนั้นความคิดและความเข้าใจที่จะทำให้จังหวัดจันทบุรีเป็นฮับของอัญมณีนั้นจึงเป็นเรื่องที่สำคัญผิดและไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง และถ้าหากคิดที่จะสร้างหรือตั้งฮับอัญมณีจริง ๆ แล้วก็ต้องตั้งที่กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นเมืองหลวง และสภาพการเป็นจริงก็เป็นศูนย์กลางการค้าขายอัญมณีอยู่แล้วในปัจจุบันนี้ 

     กรุงเทพมหานครและปริมณฑลมีช่างเจียระไนอัญมณีประเภทต่าง ๆ รวมทั้งเพชรมากกว่าพื้นที่ใดในประเทศไทยและมีมากกว่าแทบทุกประเทศในโลกนี้ ที่สำคัญคือล้วนเป็นช่างเจียระไนและช่างแปรรูปที่มีฝีมือเลิศล้ำในโลก คือเป็นรองก็แต่อิตาลี แต่เมื่อเทียบกับราคาแล้วต้องถือเป็นเลิศและดีที่สุดของโลก 

     ในโลกเราทุกวันนี้แหล่งแปรรูปและการค้าอัญมณีที่สำคัญมีอยู่สามแห่ง คือ ที่ตะวันออกกลางซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ดูไบ และอินเดีย แห่งที่สามก็คือประเทศไทยของเรา ดังนั้นจึงมีการแย่งชิงผู้แปรรูปและผู้จำหน่ายอัญมณีระหว่างอินเดียกับดูไบอย่างรุนแรง โดยแข่งกันลดภาษีเพื่อแย่งชิงการเป็นศูนย์หรือเป็นฮับอัญมณี 

     เมื่อเร็วๆนี้ ดูไบได้ลดภาษีอัญมณีจากประมาณ 17% เหลือเพียง 3.5% เพื่อดึงดูดผู้แปรรูปและผู้ค้าอัญมณีจากอินเดีย ทำให้นายกรัฐมนตรีโมดีของอินเดียต้องแก้ลำครั้งใหญ่ โดยลดอัตราภาษีแข่งขันเหลือเพียง 0.25% และดึงตลาดกลับคืนมาสู่อินเดีย 

     ผลปรากฏว่าทั้งที่ลดอัตราภาษีขนาดนั้นแล้ว อินเดียสามารถเก็บภาษีจากเดิมเพิ่มขึ้นเป็น 3 เท่า ซึ่งเป็นไปตามปรัชญาการจัดเก็บภาษีคือ เมื่อฐานภาษีขยายกว้างก็จะจัดเก็บภาษีได้มากขึ้นเป็นธรรมดา 

     แต่ทว่าการแข่งขันระหว่างดูไบกับอินเดียนั้นไม่กระทบต่อตลาดอัญมณีของประเทศไทย เพราะความมีฝีมือของช่างและความคิดอ่านสร้างสรรค์ในการแปรรูป รวมทั้งรากฐานการค้าอัญมณีที่แน่นหนามั่นคงในประเทศไทย จึงมีฐานะเป็นศูนย์กลางโดยธรรมชาติ แต่กลับถูกมองข้ามไปตลอดมา 

     ก็ขอบอกคนที่อำนาจหน้าที่ให้ได้รู้โดยทั่วไปว่า ประเทศไทยเป็นแหล่งนำเข้าวัตถุดิบหรืออัญมณีที่ยังไม่ได้แปรรูปมากที่สุดในโลก นำเข้ามาเพื่อเจียระไนและแปรรูป และจำหน่าย ในฐานะที่ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการจำหน่ายอัญมณีของโลก รวมทั้งการส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศ 

     และต้องบอกให้รู้อีกว่า แม้ตัวเลขทางการการส่งออกอัญมณีของประเทศไทยจะอยู่ในอันดับที่สามหรือมากกว่านั้น แต่มูลค่าที่แท้จริงคือมูลค่าการส่งออกอัญมณีของประเทศไทยมีมูลค่าสูงสุดเป็นอันดับ 1 มากกว่ามูลค่าการส่งออกสินค้าประเภทอื่นมากกว่ามาก 

     เหตุที่เป็นเช่นนั้นเนื่องจากประเทศไทยจัดเก็บภาษีอัญมณีในอัตราที่สูงลิบลิ่ว เทียบไม่ได้กับอัตราภาษีของอินเดียและดูไบ รวมทั้งเก็บยุบเก็บยับและมีขั้นตอนที่ยุ่งยากมาก เช่น เมื่อมีการนำเข้าวัตถุดิบก็จะมีการเรียกเก็บภาษีเสียชั้นหนึ่งก่อน ในขณะที่หลายประเทศจะได้รับยกเว้นภาษี หรือถ้าหากเรียกเก็บก็จะให้เป็นเครดิตภาษีสำหรับอัญมณีที่แปรรูปจากวัตถุดิบนั้น 

     หรือในกรณีนำวัตถุดิบเข้ามาแล้วไม่สามารถตกลงเรื่องการแปรรูปได้ ก็จะส่งกลับออกไปก็จะต้องเสียภาษีอีก หรือเมื่อมีการส่งตัวอย่างอัญมณีแปรรูปไปต่างประเทศเพื่อแสดงสินค้า หรือเพื่อดูตัวอย่างก็ต้องเสียภาษี เมื่อนำเข้ามาก็ต้องเสียภาษี เป็นต้น 

     และเนื่องจากอัตราภาษีที่เรียกเก็บเป็นอัตราที่สูงมาก ดังนั้นจึงจูงใจให้มีการหลีกเลี่ยงการเสียภาษีขนานใหญ่ ทั้ง ๆ ที่ผู้ประกอบการทั้งหลายไม่มีความประสงค์เช่นนั้น แต่หากไม่ทำเช่นนั้นแล้วก็จะไม่สามารถต่อสู้กับการแข่งขันในต่างประเทศได้  

     ดังนั้นถ้าจะทำประเทศไทยให้เป็นฮับอัญมณีก็ต้องทำที่กรุงเทพฯ และถ้าจะทำให้การจัดเก็บภาษีได้มากขึ้น ก็ควรจะดูตัวอย่างที่ประเทศอินเดียได้ดำเนินการไปแล้ว.

 
Powered by DiTC.Valid XHTML and CSS.
Creative Commons License